ที่มา : โต๊ะเลคเชอร์ในมหาลัย ไปเจอตอนปี 3เช้าสายบ่ายบ่นร้อน หลับก่อนดึกดื่นไม่ยอมนอน อ่านอ้างบริดจ์-ดัมมี่กูสอน เองเพื่อนมึงช่วยกูสอบบ้าง ผ่านได้ ฤานาตื่นเช้าชวนสาวเจ้า ออกวิ่งเอียงอกออกแอบอิง อวบอิ่มปากบอกว่ารักจริง หวังแต่งมัวมั่วหลงจิ้มลิ้ม ค่อยได้ เข้าเรียนเข้า L ดูสาวเจ้า เซ็กซี่lecture กูบ่มี rox ได้ลายมือไม่ค่อยดี ไก่เขี่ยจดไปไป่ได้ใช้ เมื่อยมือ เปลืองเปล่าเริ่มแรกเรียนtextเข้า PsychoPenthouse Playboy โชว์ ส่วนสัดการ์ตูนวางกองโต สอดไส้อยู่กลางtext take จัด ซ่อนไว้ เข้าเรียนเรียนไปชักเหนื่อยแล้ว กูโดดเมเจอร์ - เซ็นทรัลโลด สุขล้ำเรื่องเรียนว่าแ_งโครต แสนเบื่อกลับมาบอกเพลียซ้ำ ค่ำแล้ว กูนอนซ้อมไว้จะแข่งแล้ว เดือนหน้าสอบก็ใกล้เข้ามา พรุ่งนี้เป็นยอดนักกีฬา ขยันฝึกบอลนี้เรื่องศักดิ์ศรี เรื่องสอบ ชั่งมันเชลซีบุกถึงถิ่น Man Uปืนใหญ่บานสลีย์ดู อยู่ได้ลีดส์ปะทะ liver pool แต้มต่อเก้า-สิบ ควบครึ่งไซร้ พรุ่งนี้ สอบแฮอวดอ้างฤทธิ์เองอ้า กูเก่งตัวกูนี้ตัวเต็ง A ช๊วนเรื่องเรียนเอ็งบอกเซ็ง (ป๊อก) เด้งก่อนครูบอกกูกับก๊วน เล่นช๊วน F sure!สอบเสร็จบอกพ่อข้า เศรษฐีหลานปู่กูมั่งมี แสนสุขปิดเทอมว่างทุกที เฮ้อ... หน่ายเมษาต้องทนทุกข์ F นี้ แก้นาน
ที่มา : อาจารย์สอนวิชาพฤติกรรมมนุษย์ ตอนปี 2เรียนไปไร้ค่าตายห่_ ลืมหมดสอบได้เป็นเรื่องตลกสอบตกเป็นเรื่องธรรมชาติ
ที่มา : ผนังห้องน้ำหญิง รร มัธยม แห่งหนึ่งการบ้านคือยาพิษเสาร์อาทิตย์คือสวรรค์จันทร์ถึงศุกร์ช่างหัวมันมาทุกวันมาเพื่อเธอ
ที่มา : โต๊ะเลคเชอร์ห้องภาคญี่ปุ่นที่มหาลัย 555ใดใดในโลกล้วน................อนิจจังไม่อ่านหนังสือยัง...............สอบได้กูอ่านแทบตาย...................สอบตกเพราะฉะนั้นไซร้.................อย่าอ่าน แ_งเลย
หนทางที่ยาวไกล............................ก็ยังไหวหากไม่ท้อสองขายังก้าวต่อ.............................ไม่นอนรอโชคชะตาทุกอย่างเราลิขิต.............................ถูกหรือผิดกำหนดมาเร่งเดินไปข้างหน้า..........................จะได้มาซึ่งเส้นชัยย่างเท้าทีละนิด...............................จะพิชิตเทือกเขาใหญ่ในฝันยังมีไฟ...................................และหัวใจยังใฝ่หวัง
อนิจจาเรียนหนังสือนี้แสนยากมันลำบากยากแค้นสุดแสนเค็ญนั่งเรียนต้อนเช้าไปถึงเย็นเพื่อความเป็นปริญญาไซร้ดังหมายปองแต่จะยากอย่างไรไม่เคยบ่นเกิดเป็นคนต้องสู้ได้ไม่เป็นสองได้ปริญญานี้ไซร้เหมือนได้ทองเหตุนั้นต้องขยันมั่นฝึกตนตั้งใจเรียนเพียรให้แน่คำแม่สั่งจึงเป็นดั่งพลังใจให้ฝึกฝนเรียนเถิดลูกวันข้างหน้าค่าของคนเราคนจนเรียนให้ได้ตายช่างมันไม่สูงเยี่ยมเทียมเท่ากับเขาอื่นอย่ากลับคืนบ้านเก่าให้เขาหยามจงตั้งหน้าตั้งตาพยายามให้สมความปรารถนามารดาเรา ฯ
การเรียนเเม้เหนื่อยยาก...ยอมลำบาก..อย่าท้อถอย..สุดทางที่รอคอย....คืออนาคตอันงดงาม...อิอิ...สู้..ๆ .. เนร้อ..พี่น้องอย่าทามให้พ่อ..เเละ..เเม่ต้องผิดหวัง..
ตื่นเช้ามารีบแต่งหน้าทาปากสวยแล้วตามด้วยบรัชออนสีสดใสตบท้ายด้วยมาสคาร่าเด้งโดนใจแล้วมานั่งหลับในห้องเรียนเอย...
เรียนดีพ่อรักเรียนหนักพ่อตีเรียนไม่ดีพ่อตบเรียนไม่จบสลบคาตีนพ่อ
ฉันนั้นคือนักเรียนเพียรศึกษาตื่นเช้ามามุ่งออกลอกการบ้านสังคม วิท อังกฤษ ลอกกันอ่านเรื่องเกียจคล้านไม่มีหลอกลอกลูกเดียวเวลาเรียนก็นั้งหลับสับผงกเวลายกมือตอบก็ลอกเสียวเวลาสอบตอบกันมันนักเชียวครูเผลอเหลียวหันหลังถามงามคะแนนเรื่องโดดเรียนเพียรนักรักที่สุดกลยุธทิ้งลมเพื่อนชมแน่นแต่บางครั้งก็โดดพลาดไม่ขาดแคลนต้องถูกตีจนตูดแอ่นแสนละอายครูนั้นอยากให้ลูกสิทได้ดีเสมออิอิ
จากเทียนไขเป็นไฟฟ้าจ้าสว่างจากเรือจ้างเป็นเรือยนต์กลสมัยเป็นเรือบินเหมือนฝันเร็วทันใจเป็นอุทัยเจิดจ้าฟากฟ้าทองเมื่อสังคมหมุนเวียนเปลี่ยนตามยุคครูต้องปลุกกายใจให้ผุดผ่องในยุคคนบูชาค่าเงินทองครูยิ่งมองปัญหาอย่างท้าทายจากรอยเท้าก้าวย่างบนทางก้าวใช้ลบรอยสูญเปล่าไร้ความหมายทุกย่างก้าวบนดินกรวดหินทรายจารึกคุณครูไว้ให้เรืองรอง
ปาเจรา วีดีโอโหตุ โทรทัศน์สรา ตำราบ่สนข้าฯ ขอเคารพน้อมสักการ แต่โทรทัศนาจารย์ และวีดีโอเอ๊กซ์ ศึกษาทั้งวิทยุผู้ประกาศวิชา อบรมจริยา แก่ข้าในกาลปัจจุบันข้าฯ ขอเคารพเทป ทุก ๆ อัน สามม้วน 1 วัน 1 วันเรียน 3 วิชาขอเดช เครื่องถ่ายเอกสารมา ปัญญาให้เกิดแตกฉานอุตส่าห์มานั่งเรียน ทุก ๆ วัน เรียนไปก็ ปวดกบาลฉะนั้นอย่ได้เรียนมันเลย (กราบ)ปัญญาต๊อกแต๊ก อิโหล่ โต๋เต๋ สอบไม่ o.k. เลยเรียน 8 ปี (กราบ)
ลาแล้วห้องเรียนเก่าที่เคยอยู่ลาแล้วคุณครูที่เคยสอนลาแล้วเพื่อนรักที่จากจรลาแล้วกลอนข้างฝาห้องที่เขียนไว้ลาแล้วโต๊ะที่รกไปด้วยกาพย์ลาแล้วภาพที่วานเขียนติดโต๊ะไว้ลาแล้วม่านที่ปลิวพลิ้วไสวลาแล้วไง ......ห้องของพวกเรา
ไม่มีแล้วเข้าแถวหน้าเสาธงไม่มีแล้ว แถวตรง พนมมือไหว้ไม่มีแล้วขาสั้นตัวคู่ใจกระโปรงจีบรอบกายก็ไม่มี
มีแต่เพียงภาพเก่าเราร่วมสร้างภาพที่เพื่อนเคียงข้างไปทุกที่แต่ภาพเก่าจะลับไกลไปทุกทีเพราะวันนี้กล่าวคำว่าอำลา
ใครเล่าเคยร่วมเรียนร่วมเขียนอ่านร่วมกันลอกการบ้านร่วมกัน ซ่าร่วมร้องเพลง โดดเต้น เล่นกีฬาแถมยังแอบนินทา ครูอาจารย์
เคยอยู่ค่ายพักแรมกลางป่าเขาเพลงใหม่เก่าร้องรับร่วมขับขานยังจำได้ทุกเมื่อเหมือนเมื่อวานแม้ล้มลุกคลุกคลานก็มันดี
ถึงวันนี้ดีใจที่ได้จบแต่เสียใจไม่ได้พบกับเพื่อนซี้จากกันไปโชคใครจะร้ายดีเมื่อถึงวันพรุ่งนี้ไม่มีนาย
ไปเถิดเพื่อน ไปตามทาง ที่มุ่งมั่นสร้างความฝันให้เป็นจริงดังใจหมายหากพลาดพลั้งความหวังพังทลายไม่ถึงตายสู้ต่ออย่าท้อมัน
ฉันก็ไปตามทางที่หมายมุ่งหวังเรืองรุ่งได้ดีเหมือนที่ฝันให้พ่อแม่ยินดีมีสักวันเพื่อทดแทนคุณท่านกตัญญู
เหลียวหลังมองโรงเรียนใจหวั่นไหวยินเสียงใครดังก้องร้องให้สู้ให้สมหวังให้รุ่งเรืองให้เฟื่องฟูหากพลาดพลั้งยังมีครูอยู่ข้างเธอ
เธออาจเป็นไม่ได้ดังใจหวังครูก็ยังภูมิใจอยู่เสมออาจไม่เด่นโด่งดังหรือเลิศเลอขอเพียงเธอเป็นคนดี...แค่นี้พอ
Credit http://www.panichphatthalung.com และ http://www.forwriter.com
