จำหน้าฉันเอาไว้นะฉันสัญญาจ๊ะว่าจะคอยอยู่ดูเธอห่างๆแต่เมื่อเธอเหงาหรือเธอเศร้าให้คิดถึงฉันบ้างเผื่อสิ่งต่างๆมันจะดีขึ้นบ้างไงหรือว่าฉันคิดมากเกินไปเองหรือเปล่าที่เฝ้าคิดว่าเธอจะนึกถึงฉันตลอดไปหรือเเค่ฟุ้งซ่านคิดไปไกลแต่หัวใจเธอกลับไม่มีแม้แต่ชื่อของเราเลย
เธอบอกว่า จะคิดถึงกันจะไม่ลืมฉันคนนี้แต่รูปฉันซักใบ..เธอยังไม่มีถามถึงกันซักที่ยัง..ไม่เคยไม่รู้จะทำยังไงดีได้แต่ห่วงใยอย่างนี้..ห่าง-ห่างเธอคงไม่รู้ใช่ไหมเมื่อเราอยู่คนละเส้นทางและความ..เหินห่าง...อย่างสิ้นเชิง
ซ่อนเขาเอาไว้ ตั้งนาน...เธอไม่รู้สึกทรามาน..บ้างเหรอซ่อนเขาไว้ในใจเธอคิดดีแล้วเหรอ..ที่ทำไป
เหมือนเดิมค่ะว่ากลอนรักก็คือกลอนรักกลอนรักอาจจะเหมือนชีวิตจริงแต่บ้างอันก็เหมือนความฝันความฝันที่ไม่สามารถเป็นความจริงได้เราก็ได้แต่ฝันต่อไปแต่เราต้องตื่นแล้วความฝันก็หายไปแล้วก็ไม่รู้จะไอ้ฝันถึงเค้าคนได้นั้นอีกมั๊ยก็ได้แต่จดจำความฝันและรอวันที่เค้าจะเดินผ่านมา...
